Share
«Τα θέματα ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους εργασίας, υποτιμούνται συστηματικά, τόσο από την εργοδοσία, όσο και από την Πολιτεία. Η ιστορική πείρα αποδεικνύει ότι η απόσυρση της οργανωμένης Πολιτείας από τους αναγκαίους ελέγχους και αδειοδοτήσεις, αποθρασύνει τους εργοδότες που μπροστά στην κερδοφορία τους, μειώνουν ή και ακυρώνουν τις προβλεπόμε-νες (όσες έχουν απομείνει έστω) δικλείδες προστασίας των εργαζομένων. Η βασική ευθύνη για την ασφάλεια ανήκει στον εργοδότη, και δεν τον απαλλάσσει από αυτήν η ύπαρξη Τεχνικού Ασφαλείας και γιατρού Εργασίας, συνήθως από κάποιες ΕΞΥΠΠ» τονίζει σε ανακοίνωση η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ.
Η ανακοίνωση έχει ως εξής:
Το ΔΣ της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ – σε συνέχεια σχετικής ανακοίνωσης της ΕΜΔΥΔΑΣ Κεντρ. & Δυτ. Θεσσαλίας – εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων από τη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ. Είναι τραγικό αλλά και εξοργιστικό το γεγονός ότι το 2026 οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να πηγαίνουν στη δουλειά τους χωρίς να γνωρίζουν αν θα επιστρέψουν σώοι. Με αφορμή το τραγικό γεγονός, αλλά και όσα έχουν ήδη δει το φως της δημοσιότητας υπεν-θυμίζουμε προς όλες τις κατευθύνσεις τα παρακάτω:
Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι απώλειες ζωών από εργατικά ατυχήματα το 2025 είχαν φτάσει τις 201 σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Εταιριών Ελλάδος (Ο.Σ.Ε.Τ.Ε.Ε.), αποδεικνύοντας ότι η ανθρώπινη ζωή αντιμετωπίζεται ως αναλώ-σιμο κόστος. Ο αριθμός αυτός, συνεχώς αυξανόμενος ανά έτος, αποτελεί αρνητικό ρεκόρ και κα-ταρρίπτει τα περί «ανάπτυξης» και «προστασίας της εργασίας». Πολλά εργατικά ατυχήματα δεν κα-ταγράφονται καν, όπως δεν καταγράφονται και οι «επαγγελματικές ασθένειες» ενώ η εντατικοποίη-ση, η κόπωση και η πίεση στους χώρους δουλειάς αποτελούν τους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο «ατυχημάτων». Τα δε Μέσα Ατομικής Προστασίας (ακόμα και στο Δημόσιο) αγνοούνται ή δε χορηγούνται.
Τα θέματα ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους εργασίας, υποτιμούνται συστηματικά, τόσο από την εργοδοσία, όσο και από την Πολιτεία. Η ιστορική πείρα αποδεικνύει ότι η απόσυρση της οργανωμένης Πολιτείας από τους αναγκαίους ελέγχους και αδειοδοτήσεις, αποθρασύνει τους εργοδότες που μπροστά στην κερδοφορία τους, μειώνουν ή και ακυρώνουν τις προβλεπόμε-νες (όσες έχουν απομείνει έστω) δικλείδες προστασίας των εργαζομένων. Η βασική ευθύνη για την ασφάλεια ανήκει στον εργοδότη, και δεν τον απαλλάσσει από αυτήν η ύπαρξη Τεχνικού Ασφαλείας και γιατρού Εργασίας, συνήθως από κάποιες ΕΞΥΠΠ.
Όπως αναλυτικά αναφέρουν οι Επιθεωρητές Εργασίας μέσω του Συλλόγου τους: «γνωρί-ζουμε πολύ καλά ότι τα παραπάνω δεν είναι «ατυχίες», αλλά είναι το αποτέλεσμα:
· των 13ωρων ωραρίων και της εντατικοποίησης στην λογική του κέρδους των επιχειρήσεων που οδηγούν σε σωματική και ψυχική εξάντληση των εργαζομένων,
· της δραματικής υποστελέχωσης όλων των αρμόδιων Υπηρεσιών,
· της συνειδητής επιλογής της πολιτείας να μετατρέπει τον έλεγχο σε εξαίρεση.
Χαρακτηριστικό είναι ότι τα μέτρα υγείας και ασφάλειας χιλιάδων επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα ελέγχονται από μόλις 233 Επιθεωρητές Εργασίας. Στους νομούς Τρικάλων και Καρδί-τσας, πάνω από 12.000 επιχειρήσεις, βάσει στοιχείων ΕΡΓΑΝΗ, και χωρίς να υπολογίζονται τα οικοδομοτεχνικά έργα, ελέγχονται από το ΤΕΑΥΕ Τρικάλων – Καρδίτσας με μόλις 4 επι-θεωρητές. Με περίπου 600 ελέγχους τον χρόνο, χρειάζονται δεκαετίες για να ελεγχθούν οι επιχει-ρήσεις έστω και μία φορά.»
Ολόκληρες Π.Ε. με τεράστιες Τουριστικές Επιχειρήσεις – όπως της Κέρκυρας – δεν έχουν ού-τε έναν Επιθεωρητή Εργασίας και αναγκάζονται οι συνάδελφοι μας από τα Ιωάννινα να μετακι-νούνται αυθημερόν για τους αναγκαίους ελέγχους.
Στο όνομα της «επιτάχυνσης των διαδικασιών» και με ένα νομικό πλαίσιο που έχουν νομοθε-τήσει όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις, έχει θεσμοθετηθεί η πολιτική της ανεμπόδιστης επιχειρη-ματικής δράσης με την απαράδεκτη διαδικασία, της λεγόμενης «γνωστοποίησης». Έτσι χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους από τις υποστελεχωμένες και χωρίς νομική προστασία και μέσα, Υπη-ρεσίες, λειτουργούν πρακτικά χωρίς έλεγχο και με την «καλή θέληση» του εργοδότη, Επιχειρήσεις με κρίσιμες Υποδομές και εγκαταστάσεις. Άλλη μια περίπτωση αποδόμησης του Δημόσιου Τομέα, όπου η απουσία ελέγχου λειτουργεί προς όφελος των συμφερόντων των επιχειρηματιών και σε βάρος της Ασφάλειας.
Τέλος, επιβεβαιώνεται η ανάγκη ύπαρξης και λειτουργίας Σωματείων Εργαζομένων σε κάθε χώρο εργασίας γιατί κυρίως αυτά μπορούν να υπερασπιστούν και να προβάλλουν τις ανά-γκες των εργαζομένων και στα ζητήματα Ασφάλειας και Υγιεινής. Ενδεχομένως αν είχαν ληφθεί υ-πόψιν και διερευνηθεί εγκαίρως αυτά που έλεγαν οι εργαζόμενοι, θα είχε προληφθεί η διαρροή και το συμβάν.
Με αφορμή το τραγικό δυστύχημα στη Βιομηχανία Βιολάντα, ως εργαζόμενοι επιστήμονες, ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους Εργαζόμενους και τα Σωματεία τους και διεκδικούμε:
· πλήρη και ουσιαστική στελέχωση όλων των εμπλεκόμενων Υπηρεσιών (Επιθεωρήσεων Εργασίας, Διευθύνσεων Ανάπτυξης κλπ) για συνεχή, καθολικό και προληπτικό έλεγχο, των επιχειρήσεων
· πλήρη διερεύνηση του εργατικού ατυχήματος και απόδοση ευθυνών σε όλους τους υπεύθυνους, όχι στη συνηθισμένη πρακτική των «εξιλαστήριων θυμάτων»
· κατάργηση των αντεργατικών νόμων που διαλύουν τον χρόνο εργασίας και αυξάνουν τον κίνδυνο,
· Συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Όχι άλλα ατυχήματα στους χώρους εργασίας».
