Share
Μικτό χρηματοδοτικό μοντέλο, προτείνει ο Κωνσταντίνος Μακέδος, Πρόεδρος ΤΜΕΔΕ προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα έργα συντήρησης. Όπως εξήγησε στο 6ο ΣΔΙΤ Forum, η σχετική πρόταση θα αξιοποιεί τη μέθοδο ΣΔΙΤ, ταυτόχρονα όμως θα ενσωματώνει και χρηματοδότηση από διεθνείς και εθνικούς θεσμικούς φορείς, στο πλαίσιο ενός εθνικού σχεδίου συντήρησης των υποδομών.
Μικρότερα ΣΔΙΤ με συνύπαρξη και κρατικής συμμετοχής
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να προκύψουν έργα ΣΔΙΤ μικρότερης κλίμακας όπου θα συνυπάρχει η κρατική συμμετοχή, η ιδιωτική δανειακή χρηματοδότηση και η ενεργός συμμετοχή μικρότερων τεχνικών εταιρειών. Σύμφωνα με τον ίδιο, η θεσμική συζήτηση για τον τρόπο χρηματοδότησης των έργων συντήρησης πρέπει να ξεκινήσει άμεσα, καθώς αφορά την επόμενη μέρα του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας, αλλά και τους δημοσιονομικούς στόχους. Κι αυτό γιατί με την αναγκαία συντήρηση προλαμβάνονται και περιορίζονται σημαντικοί κίνδυνοι λόγω έκτακτων φαινομένων της κλιματικής αλλαγής.
Μηχανισμός προστασίας απέναντι στις φυσικές καταστροφές
Όπως τόνισε, οι υποδομές δεν αποτελούν απλώς τεχνικά έργα, αλλά έναν κρίσιμο μηχανισμό προστασίας απέναντι στις φυσικές καταστροφές και τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Παράλληλα, ενισχύουν την ασφάλεια των πολιτών, την ποιότητα ζωής και τη δυνατότητα ασφαλών μετακινήσεων και διαμορφώνουν ένα σταθερό και αξιόπιστο επενδυτικό περιβάλλον, ικανό να προσελκύσει ιδιωτικά κεφάλαια και να ενισχύσει το αναπτυξιακό αποτύπωμα της χώρας.
Η συντήρηση ως παράγοντας δημοσιονομικής σταθερότητας
Ο κ. Μακέδος υπογράμμισε ότι η αξία της συντήρησης ισχύει ανεξαρτήτως του χρηματοδοτικού σχήματος, είτε πρόκειται για ΣΔΙΤ είτε για έργα που υλοποιούνται μέσω του κλασικού δημοσιονομικού χώρου. «Κάθε έργο που δεν συντηρείται επαρκώς, τελικά περιορίζει τον δημοσιονομικό χώρο, καθώς το κόστος αποκατάστασης μετά από μια καταστροφή είναι πολλαπλάσιο», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Forum, υπενθύμισε ότι, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Πρόντζας από την Grant Thornton, μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης (RRF) κατευθύνονταν περίπου 2 δισ. ευρώ ετησίως στις υποδομές, ενώ την περίοδο των καταστροφών από τον «Daniel» το κόστος ανήλθε στα 3,5 δισ. ευρώ. Το γεγονός αυτό, όπως επισήμανε, αποδεικνύει ότι ο δημοσιονομικός χώρος πρέπει να «υπηρετείται» μέσα από τον έγκαιρο σχεδιασμό, τον χρονικό προγραμματισμό και τη συστηματική συντήρηση των έργων.
Μικτά χρηματοδοτικά σχήματα και ευρωπαϊκές καλές πρακτικές
Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής συζήτησης, ο Πρόεδρος του ΤΜΕΔΕ ανέδειξε την ανάγκη για ένα μικτό χρηματοδοτικό μοντέλο, που δεν θα βασίζεται αποκλειστικά στα ΣΔΙΤ, αλλά θα ενσωματώνει και δανειακή χρηματοδότηση από διεθνείς και εθνικούς θεσμικούς φορείς, στο πλαίσιο ενός εθνικού σχεδίου συντήρησης των υποδομών.
Μέσα από αυτόν τον σχεδιασμό, μπορούν να προκύψουν μικρότερης κλίμακας ΣΔΙΤ, στα οποία θα συνυπάρχουν η κρατική συμμετοχή, η ιδιωτική / δανειακή χρηματοδότηση και η ενεργός συμμετοχή μικρότερων τεχνικών εταιρειών.
Ο ρόλος των μικρότερων εταιρειών στον συνολικό σχεδιασμό
Όπως επισήμανε, η ενίσχυση των μικρών και μεσαίων εταιρειών δεν λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τις μεγάλες, αλλά συμπληρωματικά, καθώς αυτές παραδοσιακά υποστηρίζουν τα μεγάλα έργα και, μέσα από ένα τέτοιο μοντέλο, δημιουργείται περισσότερος «χώρος» για στρατηγικούς και μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς.
Θεσμικός διάλογος για την επόμενη ημέρα των υποδομών
Ο κ. Μακέδος κατέληξε τονίζοντας ότι απαιτείται η έναρξη ενός θεσμικού και διαθεσμικού διαλόγου, τόσο σε επίπεδο Υπουργείων όσο και φορέων της αγοράς, προκειμένου να καθοριστούν οι προϋποθέσεις, τα κριτήρια και το πλαίσιο υλοποίησης αυτών των έργων. «Χρειάζονται τεκμηριωμένες προτάσεις που θα οδηγήσουν σε μια ολοκληρωμένη και αξιόπιστη λύση, ικανή να θεσμοθετηθεί», ανέφερε, σημειώνοντας ότι ο σχεδιασμός αυτός δεν αφορά μόνο τη συντήρηση των υποδομών, αλλά συνολικά την επόμενη ημέρα του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας, δημιουργώντας μηχανισμούς προστασίας, ανάπτυξης και νέου δημοσιονομικού χώρου μέσω της προσέλκυσης επενδύσεων.
